Vrijwilliger Méron Gysbertha had ‘meteen een klik met het gezin’

Vrijwilliger Méron Gysbertha  had ‘meteen een klik met het gezin’
Tijdens de Nederlandse estafette kampioenschappen ging Méron Gysbertha op de foto met het gezin Quarles van Ufford. Vanaf links Camiel, vader David, Calle, Méron, Clemens en moeder Daniëlle. Eigen foto.
NIEUW-WEST Méron Gysbertha (21) is vierdejaarsstudent fysiotherapie. Tijdens zijn stage bij Markant ging hij het gezin Quarles van Ufford in Nieuw-West ondersteunen.

NIEUW-WEST Méron Gysbertha (21) is vierdejaarsstudent fysiotherapie. Tijdens zijn stage bij Markant ging hij het gezin Quarles van Ufford in Nieuw-West ondersteunen.

Eens in de twee weken ging hij op bezoek bij de verstandelijk gehandicapte Clemens (8), een van de zoons uit het gezin.

Na zijn stage vroegen de ouders of Méron wilde blijven. ’Er was een klik tussen mij en het gezin en mijn mantelzorgkindje. Het zou jammer zijn, vond het gezin, om nu iemand anders te zoeken. En ik vond het leuk om te zien hoe dankbaar de ouders waren; het hielp hen écht dat ik er was. Dus ik heb ja gezegd.’

Spelen

Méron is zoveel mogelijk buiten met Clemens, zodat zijn ouders dingen in huis kunnen doen en aandacht aan hun andere twee zoons kunnen geven.’ We gaan een stukje fietsen of wandelen, we gaan naar de speeltuin. Bellen blazen, voetballen, puzzelen, kleuren of met zijn trein spelen, echt van alles.’

Clemens heeft een chromosoomafwijking en kan nauwelijks praten behalve de woorden ’nee’, ’papa’, ’mama’ en nog een paar andere woordjes en bepaalde klanken. ’Je kunt niet tegen Clemens zeggen ’we gaan nu naar huis’. Dat is te abrupt voor hem. Je moet Clemens rustig en duidelijk uitleggen hoe de dag gaat lopen. Daarom werken zijn ouders vaak met plaatjes. Die leggen ze dan op een bepaalde volgorde zodat Clemens weet wat hem te wachten staat. Een voorbeeld hiervan is: eerst eten, dan spelen en daarna fietsen.’

Aandacht

Clemens is een heel lief kind vindt Méron. ’Maar zoals ieder kind, kan hij ook zijn stoute kanten hebben’, lacht Méron. ’Vanwege zijn handicap heeft hij veel aandacht nodig. Voor zijn ouders is het best lastig om hun aandacht te verdelen over hun drie kinderen. Clemens kon vroeger wel eens jaloers zijn als iemand zijn een-op-een aandacht kwam verstoren. Tegenwoordig gaat dat al veel beter.’

Afgelopen zaterdag was het mooi weer en waren de twee buiten aan het voetballen. ’Op zeker moment zei hij tegen me ’kom’. Ik liep met hem mee.’

Even verderop stond een bankje. ’Clemens gebaarde met zijn hand dat ik naast hem moest komen zitten. De zon scheen precies op het plekje waar ik van Clemens moest gaan zitten. Zó bijzonder en lief’, glimlacht Méron.

Op www.markant.org/vacature staat meer informatie over stagelopen en vrijwilligerswerk bij Markant. Mailen via [email protected] of bellen 020 88 68 80 kan ook.

’Blij met de steun voor ons gezin’

David Quarles van Ufford en Daniëlle van der Wiel zijn niet alleen de ouders van Camiel, Calle en Clemens, maar ook de mantelzorgers van Clemens.

Clemens is het tweede kind van David en Daniëlle. Vanwege zijn meervoudige handicap vergt de verzorging van Clemens meer aandacht en tijd. ’Wij zijn gewoon een gezin met een kind dat extra tijd en aandacht nodig heeft’, zegt vader David. ’Clemens hoort er gewoon bij, net als de andere twee.’

Dat Méron Gysbertha eens in de twee weken in het weekend een paar uur met Clemens optrekt, geeft de ouders net even wat tijd om bijvoorbeeld een klusje te doen of om wat extra tijd te geven aan hun andere kinderen. ’Heerlijk dat we dan hiervoor even tijd vrij hebben.’

Clemens gaat ook twee keer per week naar de naschoolse opvang en vrienden van het gezin nemen Clemens regelmatig even mee. ’De aandacht voor Clemens heeft uiteraard invloed op ons dagelijks leven als gezin en dat is best pittig, daarom zijn we ook erg blij met deze steun.’