Geheugen van West: Jan Zwanenburghof

Geheugen van West: Jan Zwanenburghof
Het Jan Zwanenburghof zoals het er heden ten dage uitziet. Foto: Ruud van Koert
Het Geheugen van West is een interactieve website voor iedereen met herinneringen aan of banden met Amsterdam-West en Nieuw-West en wordt gevuld met verhalen van en door (ex-)bewoners. De Echo publiceert regelmatig een herinnering van een bewoner over een bijzonder plekje in (Nieuw) West.

Het Geheugen van West is een interactieve website voor iedereen met herinneringen aan of banden met Amsterdam-West en Nieuw-West en wordt gevuld met verhalen van en door (ex-)bewoners. De Echo publiceert regelmatig een herinnering van een bewoner over een bijzonder plekje in (Nieuw) West.

In mei 2005 vertelt Ben de Böck over het Jan Zwanenburghof. Cor van Drongelen zette zijn herinneringen als volgt op papier.

Ik kwam in 1956 op het Jan Zwanenburghof wonen. Wat een ruimte, sommige delen van het hof zoals wij thuis het noemde waren nog niet klaar. De speeltuin was nog niet af en de straten waren nog niet helemaal bestraat. Maar voor kinderen van mijn leeftijd (5 jaar) was het een lust om daar te wonen.

Met mijn vriendjes spelen in de zandbak en op de klimrekken, het was fantastisch. Waar nu de speelplaats is was vroeger een grasveld waar in de zomermaanden door de buurtkinderen met oude dekens en tafelkleden een heel dorp van tenten werd gebouwd. Er waren kinderen die snoep van huis mee namen en dat dan in een tent tegen een klein prijsje verkochten. Hele dagen bivakkeerden wij in het tentenkamp en als het heel mooi weer was bleven we er zelfs overnachten.

Ik weet niet meer in welk jaar het was maar op een gegeven moment vond men het nodig om op de plaats van het grasveld een zogenaamd jeugdhonk neer te zetten. Verschrikkelijk vond ik dat. Weg veld voor de tenten, weg voetbalveld.

Banken

Het gevolg was dat mijn vriendjes en ik toen uitweken naar het andere gedeelte van het hof en gingen banken. Dit was voetballen met de opening aan de onderkant van de bank als doel. Jaren hebben wij daar gevoetbald.

Ook met Henk Spaan, waar hij het zelf ook over heeft op het Geheugen van West. Ook hielden we er zogenaamde badminton kampioenschappen. Alle kinderen in een soort competitie tegen elkaar en de winnaar kreeg dan een badminton set als prijs.

Ik heb nog heel veel herinneringen aan het hof, bijvoorbeeld de keer dat tijdens een zware storm een gedeelte van het teer wat op de platte daken lag door de wind werd losgerukt en met grote plakken naar beneden viel. De brandweer kwam en sloot de straat af omdat het levensgevaarlijk was om buiten te lopen. De stukken teer vlogen om je oren.

Wat mijn vriendjes en ik hier wel van leerden was dat er aan het eind van het blok een trapportaal was met een luik in het plafond waardoor je op het dak kon komen. dat hebben wij later dan ook uitgeprobeerd. We liepen dus op een gegeven moment met z’n vieren op het dak tot grote schrik van familie en de hele buurt.

Op www.geheugenvanwest.amsterdam staan meer verhalen.