Buurtbewoners over Bos en Lommerbuurt

Buurtbewoners over Bos en Lommerbuurt
Vanaf links Abdel, Dick, Dini en Henk van Sloten geven hun mening over de Bos en Lommerbuurt. Foto’s: Linda van de Poel Garcia
WEST Door Stadsdeel West zijn er in de afgelopen tien jaar vele veranderingen doorgevoerd in de wijk Bos en Lommer. De kleine, sociale huurwoningen hebben plaats gemaakt voor meer koopwoningen. De voorzieningen in de openbare ruimte worden aangepast naar de wensen van de veranderende bevolkingssamenstelling. De Echo sprak hierover met enkele bezoekers bewoners.

WEST Door Stadsdeel West zijn er in de afgelopen tien jaar vele veranderingen doorgevoerd in de wijk Bos en Lommer. De kleine, sociale huurwoningen hebben plaats gemaakt voor meer koopwoningen. De voorzieningen in de openbare ruimte worden aangepast naar de wensen van de veranderende bevolkingssamenstelling. De Echo sprak hierover met enkele bezoekers bewoners.

Tekst: Linda van de Poel Garcia

Abdel Razzouki (54) woont al 41 jaar in de Slotermeer en bezoekt regelmatig de Bos en Lommer voor de markt, winkels of de Mazveltschool. ‘Daar kan ik even op het internet. De winkels zijn voornamelijk Turks en onnodig. Ik wil een kaaswinkel en een winkel waar je schoenen kunt laten repareren. Voor jonge mensen hebben ze helaas geen buurthuizen meer, ze zijn allemaal afgeschaft. Nu heb je de shishalounges met alleen vieze geuren, die zou de gemeente moeten afschaffen. Daarvoor in de plaats zou de gemeente een buurthuis voor iedereen in het leven moeten roepen, maar met name voor ouderen.’

Eenzaamheid

Dini Hartgers (71) vindt dat de winkelstraat op de Bos en Lommerweg verbeterd is, maar de diversiteit aan winkels kan beter. ‘Tegenwoordig wonen er meer starters of jonge gezinnen. Die kopen veel online, waardoor de winkels zich ook moeten aanpassen. Wel ben ik zeer tevreden over de wijkontwikkeling en de groenvoorziening. Door bezuinigingen op het schoonhouden van de openbare ruimte vindt er in het nieuwe jaar een wedstrijd plaats om de straat schoon te houden. De winnaar mag 2500 euro aan de eigen straat besteden. De gemeente Amsterdam doet te weinig om eenzaamheid onder de 80.000 ouderen tegen te gaan. Daarom heb ik sinds vier jaar een eetclub aan de Augustanushof voor eenzame mensen en voor personen met een kleine portemonnee.’

Winkelaanbod

‘Onveilige gevoelens heb ik in 25 jaar nooit gehad’, zegt Dick Aalbers (72). ‘Wel heeft de gemeente laatst een parkeerplaats afgesloten, omdat daar veel overlast was. Acht jaar geleden is ook het Wachterliedplantsoen volledig opgeknapt. Voor kinderen en jongeren is er een kinderboerderij en een speeltuin. Voor tieners zijn er clubjes in de gymzaal. Veel tieners gaan met hun ouders naar een sportclub, maar die heb je alleen buiten de buurt. Oudere mensen worden soms moeilijker betrokken bij de buurt. Ook is het winkelaanbod aan de Bos en Lommerweg een beetje eenzijdig. Er zitten wel vier bakkers waar je brood kan kopen. De markt is ook sterk verandert door het aanbod en de ligging van de markt. Het is een gesloten plein geworden. Vroeger was het toegankelijker.’

Multicultureel

Norbert Wilner (49) vindt de multiculturele buurt heel leuk. ‘Je Nederlandse buren zijn gelijk aan je Marokkaanse buren. Je hebt wel een ander soort contact, maar we moeten met z’n allen samenleven. Qua indeling van straten vind ik vooral de Admiraal de Ruijterweg heel erg lelijk. Tegels liggen los en oude mensen kunnen op sommige stukken niet lopen. Ook het kruispunt bij de Willem de Zwijgerlaan is heel slecht. Er gebeuren daar veel ongelukken. Verder ben ik wel redelijk tevreden qua winkelindeling. Ik kom alleen maar bij de Turkse slager en daar ben ik zeer tevreden over. Sommige dingen heeft hij niet, zoals Filet Americain.’


Mevrouw Maijenburg is al jaren actief in de buurt bij platforms, ABC en de deelraad. ‘Ze luisteren naar je, maar het gaat het ene oor in en het andere oor uit.’

 

Norbert Wilner vindt de multiculturele buurt heel leuk. ‘Je Nederlandse buren zijn gelijk aan je Marokkaanse buren. Je hebt wel een ander soort contact, maar we moeten met z’n allen samenleven.’