Recente reacties

Zoeken

Meest bekeken

Waarheid

brants - 29 januari 2010

We leven in een tijd waarin veel taboes verdwenen zijn. Werden vroeger woorden, vooral van hoog geplaatsten, op een goudschaaltje gewogen, nu kan iedereen zeggen wat-ie denkt en voelt. We noemen dat vrijheid van meningsuiting, een recht dat in de grondwet is vastgelegd.

Simpel dus, zou je zeggen, maar niets is minder waar. Zoals bij alles in het leven zijn er grenzen. Neem kleding. Ik mag aantrekken wat ik wil, een joggingpak, een nette jurk of een lange broek. Maar ik zal het niet in mijn hoofd halen om in een badpak naar een begrafenis te gaan, om maar iets geks te noemen.
Met woorden ligt het iets subtieler. Ik mag wel dénken dat ik een collega of familielid een rotzak vind die de boel belazert en misschien is het nog waar ook, maar als ik dat tegen hem of haar zeg, heb ik een probleem. Zoals mijn vader vroeger al zei: 'Je moet altijd de waarheid zeggen, maar je hoeft de waarheid niet altijd te zéggen'. Zelf heb ik daar een variatie op bedacht: je mag dénken wat je wilt, maar je hoeft het niet altijd te zéggen! Belangrijk criterium hierbij is of je iemand kwetst met je eerlijkheid of, erger, bij anderen haatgevoelens oproept tegen personen of groepen. Hooggeplaatste personen, zoals politici of wetenschappers, hebben daarin een nog grotere verantwoordelijkheid, omdat ze rolmodellen zijn. Helaas zijn er nog altijd mensen die niet zelf nadenken, maar achter de grootste mond aanrennen. Columnisten en cabaretiers kunnen heel ver gaan, maar ook zij lopen tegen grenzen aan.
Toch is vrijheid van spreken (en schrijven) een groot goed en dat moet het blijven. Mijn generatie is daar niet mee opgegroeid. Als je al een mening had, hield je die voor je. Kinderen mocht je wel zien, maar niet horen en juf of meester en vader en moeder hadden altijd gelijk. Dus hield je je mond en zocht andere wegen om je gram te uiten. Je verkende daarmee meteen je grenzen. Ik herinner me dat ik op een geven moment ruzie had met mijn buurmeisje: Mientje. Ik vond haar een gek kind maar, durfde dat niet te zeggen. Dus pakte ik een krijtje en schreef met kinderlijke hanenpoten op de stoep voor haar huis: geke Mientje. Mijn vader, onderwijzer in hart en nieren, vond die taalfout geloof ik nog het ergste en deze daad van meningsuiting leverde me honderd strafregels op. Honderd keer: Ik mag geen gekke Mientje schrijven. Twee (opvoed)vliegen in één klap!

Reacties

Stoppel:

Zaterdag 30 januari 2010 20:00 uur

De columns van Rina Brants zijn niet alleen leuk om te lezen, Rina is ook nog eens wijze vrouw.

Willie:

Zaterdag 30 januari 2010 20:05 uur

Het probleem is wel dat wat de één als belediging opvat, de ander als opbouwende kritiek ziet. Moet ik me dan aanpassen in mijn mening omdat bepaalde types nogal snel zijn aangebrand?

Léon:

Zaterdag 30 januari 2010 21:13 uur

@Stoppel; helemaal mee eens!
@Willie; iedereen is vrij in het hebben van een mening maar je kunt soms beter je mening voor je houden dan die ongenuanceerd uiten. Soms zou het beter zijn als iedereen eerst nagaat hoe hij/zij het zou vinden als het op hun gericht was. Het hebben en tonen van respect tegenover anderen zou veel ergernis en discussies voorkomen.

Ronald68:

Zondag 31 januari 2010 20:32 uur

Wat een flauw gezwets. Sommige groepen in de samenleving zijn al beledigd als je naar hen kijkt. Vrijheid van meningsuiting is een groot goed.

Niet of iemand zich beledigd kan voelen moet de maat zijn maar de intentie van de spreker of hij beledigdend wilt zijn. Daar ligt voor mij de grens.

Daarom moet een wetenschapper meer kunnen zeggen (mits op feiten gebaseerd).

Stoppel:

Zondag 7 februari 2010 10:34 uur

De Kunst van zinvol communiceren komt hierbij ook aan de orde @Ronals 68. Ik kan nu natuurlijk verontwaardigd gaan doen omdat jij bovenstaande flauw gezwets vindt, maar jij hebt recht op je mening en ik ga ervan uit dat je met jouw aanval op mijn en Leon's mening niet de intentie had om ons te beledigen. Of wel?

Denk jij dat hetgeen een wetenschepper zegt, altijd op feiten gebaseerd is? Dat zou betekenen dat de wetenschap stil komt te staan. Ik mis de consistentie in jouw benadering, maar ik zal zeker niet zeggen dat jouw bijdrage flauw gezwets is.

Katrien Duck:

Zondag 7 februari 2010 21:55 uur

Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.