'Nieuw' Jeugdland voor iedereen toegankelijk

Jeugdland is vijftig jaar geleden opgericht door de gemeentepolitie zodat jongens een plek hadden om hun huiswerk te maken, kippen te houden en te slachten en fikkie te stoken. Inmiddels worden er geen kippen meer geslacht en meisjes zijn welkom.

'De herinrichting van het terrein van 3,5 ha is nodig', vertelt projectleider DMO, Marc van Gemert. 'Het stadsdeel wil er een bruisende, avontuurlijke en educatieve speelplaats van maken voor alle kinderen, ook gehandicapte. Natuur- en milieueducatie krijgt een grote plek. Het is de bedoeling dat het terrein CO2-neutraal wordt gebouwd en ook dat Jeugdland zijn eigen energie opwekt.'

Het moet een laagdrempelige plek worden. Naast kinderen moeten ook ouderen, watersporters en natuurliefhebbers van Jeugdland gebruik kunnen maken. De hoofdfuncties van het terrein worden de kinderboerderij, werkplaats, naschoolse opvang, watersport en zaalverhuur. Verder wordt gekeken of Jeugdland een onderdeel kan worden van het Flevopark en of het water meer betrokken kan worden bij Jeugdland door middel van wateractiviteiten.

Alles wordt gesloopt en er komt nieuwbouw voor in de plaats. Het gebouw zoals het er nu staat moet weg. De toezicht op kinderen die aan het water spelen is slecht te zien vanaf de andere kant van het gebouw. Het stadsdeel is nu nog op zoek naar een nieuw exploitant.

Van Gemert zit nog met drie dilemma's. Aan de aanwezigen wordt gevraagd wat zij ervan vinden. Het eerste dilemma is: moet Jeugdland avontuurlijk en ruig worden of moet het schoon, heel en veilig. Van Gemert: 'Hoe moet je hiermee omgaan? Het terrein moet voor iedereen toegankelijk zijn. Ook voor kinderen met een handicap.'

Wethouder Elatik roept enthousiast: 'Het moet beiden! Het moet zowel avontuurlijk als veilig zijn. Het is een lastige kwestie, maar soms overdrijven wij met veiligheid.'

Een aanwezige oppert om kinderen zelf te laten kiezen. 'Door duidelijk aan te geven hoe veilig een zone is. Het ene kind kan het wel aan en een ander niet. Als je duidelijk maakt hoe veilig iets is, dan kunnen ouders en kinderen zelf bepalen of ze het wel of niet doen.'

'Ook gehandicapten willen risico nemen', zegt Marja, zelf gehandicapt. 'Avontuur is voor ieder kind leuk. Ouders weten heel goed wat hun kind aan kan en wat niet. En als een kind in een rolstoel halfscheef over een pad rijdt "nou en?" Kinderen - ook gehandicapten - vinden het leuk om grenzen op te zoeken.'

Dat sluit aan bij het andere dilemma waar Van Gemert nog over nadenkt. Jeugdland aantrekkelijk moet worden voor gehandicapte kinderen, maar dat er niet juist de nadruk op komt te liggen. 'We willen dat de kinderen geen onderscheid maken. Ze moeten op een normale manier met elkaar omgaan. Daarom geen speciale speeltoestellen, maar wel aandacht op het terrein. Niet geasfalteerde weg, maar een hobbelig pad aanleggen.'

De toegangsprijs is het laatste dilemma. De aanwezigen zijn het er wel over eens dat de prijs zodanig moet zijn dat toch iedereen naar binnen kan. Maar een teveel aan bezoekers kan er ook weer voorzorgen dat het karakteristieke verdwijnt. Dat dieren als de vos weer verdwijnen. 'Het mag geen pretpark worden.'

Het definitieve ontwerp wordt eind dit jaar bekendgemaakt. In 2010 moet het terrein klaar zijn. 'In 2009 is het misschien tijdelijk gesloten.'